Anaalklieren bij de hond: schuren met de billen over de vloer

Een hond die met zijn billen over het tapijt schuift, doet dat zelden voor de lol. Meestal jeukt of prikkelt er iets onder de staart. De bekendste oorzaak zijn de anaalklieren, maar wormen of een geïrriteerde huid rond de anus kunnen hetzelfde beeld geven.

Wat zijn anaalklieren

Honden hebben aan weerszijden van de anus twee kleine zakjes met een sterk ruikende vloeistof. Die dient als een soort visitekaartje: elke hond ruikt uniek. Normaal gesproken worden de zakjes bij elke stevige, goed gevormde ontlasting een beetje leeggeknepen. Dat gaat vanzelf en je merkt er niets van. Sommige honden schrikken of persen bij spanning en legen de zakjes dan in één keer; die scherpe, visachtige lucht is onmiskenbaar.

Wanneer het misgaat

Blijft de ontlasting lange tijd zacht, dan is er te weinig druk om de zakjes te legen. De inhoud wordt dan dikker en stroperiger, het afvoerkanaaltje raakt verstopt en de zakjes rekken uit. Dat is ongemakkelijk en gaat jeuken. Je ziet dan sleepgedrag, likken en bijten onder de staart of bij de staartbasis, een hond die steeds omkijkt naar zijn achterste, moeite met zitten, of een vieze lucht in huis. Bij kleine rassen en bij honden met overgewicht komt het vaker voor, net als bij honden die chronisch zachte ontlasting hebben of huidallergie.

Gaat het verder, dan kan een zakje ontsteken en zelfs een abces vormen. Dan zie je een pijnlijke, rode of paarse zwelling naast de anus, soms met een wondje dat gaat lekken. Dat is pijnlijk en vraagt om behandeling.

Wat je thuis doet

Bekijk eerst of er iets anders speelt: aangekoekte ontlasting in de vacht, een wondje, of wormen. Ontwormen volgens advies hoort erbij. Probeer de klieren niet zelf leeg te knijpen. Je kunt het kanaaltje beschadigen, een ontsteking veroorzaken of juist alles verder dichtdrukken, en het doet flink pijn als er al irritatie is. Laat het eerst bekijken; als het bij jouw hond vaker nodig blijkt, kunnen we uitleggen hoe je het veilig aanpakt.

Wat vaak helpt op de lange termijn

Stevigere ontlasting is de kern van de oplossing. Vaak helpt het om de hoeveelheid vezels in het dieet aan te passen en de porties te verdelen, en om overgewicht aan te pakken. Ook hier geldt: ga geen supplementen of middelen op eigen houtje geven, maar bespreek met de dierenarts wat bij jouw hond past. Blijft het probleem terugkomen, dan kijken we ook of er een onderliggende oorzaak speelt, zoals een voedselovergevoeligheid of een huidprobleem. In hardnekkige gevallen bestaat er een operatieve oplossing, maar dat is echt de laatste stap.

Dit is voorlichting van Dierenkliniek Zorg, geen diagnose. Twijfel je over je dier? Bel 0203693101 of maak een afspraak.

Lees ook