Een epileptische aanval bij je hond: wat je doet en wat je noteert

Een epileptische aanval is voor de eigenaar vaak het meest schrikbarende wat er kan gebeuren. Je hond valt om, de poten maken stijve of schokkende bewegingen, er komt speeksel uit de bek, soms komt er urine of ontlasting. De ogen staan open maar je hond is niet aanspreekbaar. Zo'n aanval duurt meestal een halve tot een paar minuten, maar voelt veel langer.

Wat je op dat moment doet

Blijf rustig en kijk op de klok of start de stopwatch van je telefoon. Zorg dat je hond zich niet kan bezeren: haal meubels of scherpe dingen weg, of schuif een kussen tegen de muur. Zorg dat hij niet van de trap of de bank kan vallen. Houd je hond niet vast, aai hem niet en ga vooral niet met je handen bij de bek. Een hond kan zijn tong niet inslikken, maar kan wel onbewust bijten. Dim het licht, maak het stil en houd andere huisdieren weg. Film als het lukt met je telefoon; dat beeld is voor ons erg waardevol.

Na de aanval

De meeste honden zijn daarna een tijd verward, wankel, hongerig, dorstig of onrustig. Ze kunnen tegen dingen aanlopen of even slecht zien. Dit kan minuten tot uren duren. Laat je hond bijkomen in een rustige ruimte, bied water aan en dwing niets. Bel ons ook als de aanval voorbij is en je hond weer normaal lijkt: een eerste aanval willen we altijd onderzoeken.

Wat je noteert

Houd een klein logboek bij. Schrijf op: datum en tijdstip, hoe lang de aanval duurde, wat je hond deed vlak ervoor, welk lichaamsdeel begon, of hij bij bewustzijn was, hoe lang het herstel duurde, en of er iets bijzonders speelde zoals nieuw voer, een gemiste maaltijd, drukte of iets dat hij mogelijk heeft opgegeten. Dit logboek bepaalt vaak of we behandelen en of een behandeling werkt. Neem het mee naar elke afspraak.

Wanneer het spoed is

Een aanval die langer dan een paar minuten doorgaat, of meerdere aanvallen kort achter elkaar zonder dat je hond ertussen weer helemaal bijkomt, is een noodsituatie. Het lichaam raakt dan oververhit en er kan hersenschade ontstaan. Ga in dat geval meteen op weg en bel onderweg.

Waar we naar kijken

Niet elke aanval is epilepsie. We kijken ook naar een lage bloedsuiker, lever- of nierproblemen, vergiftiging, hartritmestoornissen en aandoeningen in de hersenen. Daarom hoort er meestal bloedonderzoek en een neurologisch onderzoek bij. Bij de meest voorkomende vorm vinden we geen andere oorzaak en spreken we van primaire epilepsie; die is vaak goed onder controle te houden met medicatie. Niet elke hond met één aanval hoeft direct medicijnen. Stop of verander medicatie nooit zelf, want dat kan juist een aanval uitlokken.

Dit is voorlichting van Dierenkliniek Zorg, geen diagnose. Twijfel je over je dier? Bel 0203693101 of maak een afspraak.

Lees ook