De oudere hond: veranderingen die om aandacht vragen

Wanneer een hond senior is, verschilt sterk per ras en formaat. Grote honden worden eerder oud dan kleine. Wat bij alle honden gelijk is: veranderingen komen geleidelijk, en juist daardoor zie je ze thuis vaak niet. Pas als je een oude video terugkijkt, valt op hoeveel er veranderd is.

Wat je kunt zien

Een oudere hond slaapt dieper en langer, schrikt sneller op en wordt soms wat stijf. De vacht rond de snuit wordt grijs, de ogen kunnen een blauwgrijze waas krijgen en het gehoor wordt minder. Veel senioren gaan langzamer wandelen en hebben een dag langer nodig om te herstellen van iets inspannends.

Er zijn ook veranderingen die niet bij normaal ouder worden horen en die we graag onderzoeken. Denk aan veel meer drinken en plassen, afvallen terwijl je hond gewoon eet, aankomen zonder dat er meer gevoerd wordt, hoesten, sneller hijgen, knobbeltjes onder de huid die groeien, onzindelijkheid, aanhoudend braken of diarree, en verandering van gedrag. Dat laatste wordt vaak afgedaan als ouderdom, maar een hond die 's nachts gaat ijsberen, in hoeken staart, zijn baasje niet lijkt te herkennen of het huis niet meer goed kent, kan een vorm van dementie hebben waar we iets aan kunnen doen.

Vaker even kijken

Bij een oudere hond is het verstandig om twee keer per jaar langs te komen in plaats van één keer. In een half jaar kan er bij een senior veel veranderen. We wegen, luisteren naar het hart, voelen de buik en de lymfeknopen, beoordelen het gebit en de beweging, en stellen voor om bloed- en urineonderzoek te doen. Zo vinden we nier-, lever- of hormoonproblemen vaak al voordat je hond er echt ziek van wordt, en dat scheelt veel.

Thuis comfortabel maken

Kleine aanpassingen geven veel rust. Leg antislip op gladde vloeren, zorg voor een dik bed op een warme plek, houd het waterbakje altijd gevuld en bereikbaar, en gebruik een loopplank naar de auto. Houd het dagritme voorspelbaar; dat helpt vooral honden die minder zien of horen. Laat je hond vaker uit voor kortere plasrondjes en reken het hem niet aan als hij het binnen niet ophoudt.

Blijf bewegen, maar pas het aan. Meerdere korte wandelingen op eigen tempo zijn beter dan één lange tocht. Houd het gewicht scherp in de gaten: te zwaar belast gewrichten en hart, te licht kan wijzen op spierverlies of ziekte.

En praat op tijd met ons over kwaliteit van leven. Dat gesprek hoort erbij en gaat niet alleen over het einde, maar vooral over hoe je de tijd die er is zo prettig mogelijk maakt.

Dit is voorlichting van Dierenkliniek Zorg, geen diagnose. Twijfel je over je dier? Bel 0203693101 of maak een afspraak.

Lees ook